Związek był szczególnie aktywny podczas I wojny światowej, kiedy jej członkowie przeciwdziałali demokratyzacji i byli za nieograniczoną wojną podwodną, a wszystkich przeciwników nazywali tchórzami.
Po tym jak w 1917 roku, na żądanie parlamentarnej większości, rząd niemiecki podjął negocjacje pokojowe z aliantami, wpływowi członkowie partii wzięli udział w założeniu Niemieckiej Partii Ojczyźnianej (Deutsche Vaterlandspartei).
Po wojnie Związek wspierał generała Ludendorffa w oskarżaniu demokratów i socjalistów o zdradę Niemiec i spowodowanie klęski wojennej. Według nich nie można oskarżać o przegraną armii, która była „niepokonana w polu”. Oskarżenie to jest nazywane Dolchstoßlegende (legendą ciosu w plecy). W rzeczywistości Ludendorf stwierdził, że wojna była przegrana już w październiku 1918 (wtedy rozpoczęto rokowania rozejmowe), czyli jeszcze przed niemiecką rewolucją listopadową.
W późniejszym okresie Związek nie miał już większego znaczenia. Współpracował z podobnymi organizacjami, między innymi Towarzystwem Thule i Freikorps. Jako sympatyzująca z celami NSDAP organizacja istniała w okresie III Rzeszy i ostatecznie 13 marca 1939 została rozwiązana przez Reinharda Heydricha z powodu wypełnienia celów statutowych.
Przypisy
Kategoria:Partie i ugrupowania w Niemczech Kategoria:Nacjonalizm niemiecki