Późniejszy cykl obrazów stanowił natomiast próbę dialogu z historią malarstwa, chęć przekroczenia dotychczasowej formuły sztuki geometrycznej poprzez odniesienie jej do wirtualnej przestrzeni komputera, która stała się nową rzeczywistością epoki informatycznej. Obrazy artysty w przewrotny sposób „naśladują” grafikę komputerową, ludzka ręka realizuje w nich to, co zrodziło się w wyobraźni maszyny, nie zaś człowieka. Istotą jest tu materializowanie wirtualnych kompozycji, przenoszenie ich do świata rzeczywistego, traktowanie jako malarskie tematy. W tym procesie opartym na ścisłych procedurach ma również udział czynnik subiektywny związany z indywidualnym gestem, odczuciem koloru, błędem itp., co stoi w sprzeczności z ich cyfrowym rodowodem. Szczerbowski tropi i ujawnia podobieństwo form wygenerowanych przy użyciu komputera w rezultacie czysto matematycznych działań do motywów znanych ze sfery ludzkich wyobrażeń, które manifestowały się wcześniej w sztuce czy religii. Namalowany przez niego pojedynczy „Piksel“, który zajmuje całą powierzchnię niewielkiego płótna to czarny kwadrat Malewicza, wyjęty z białego tła.