Od lata 1935 był dowódcą kompanii wartowniczej w obozie Esterwegen, skąd w 1937 przeniesiono go na identyczne stanowisko do Sachsenhausen. W 1941 skierowano go do służby frontowej w Waffen-SS. Dusenschön sprawował między innymi funkcję dowódcy batalionu w 2 Dywizji Pancernej SS Das Reich. Po zakończeniu wojny znalazł się w brytyjskiej niewoli, po czym został ekstradowany do Francji. Tu Trybunał Wojskowy skazał go 27 października 1951 na dożywotnie pozbawienie wolności połączone z ciężkimi robotami. Zwolniony z więzienia został już w styczniu 1956. Ponownie przed sądem stanął na jesieni 1962. Oskarżono go przed zachodnioniemieckim sądem w Hamburgu o spowodowanie samobójstwa żydowskiego socjaldemokraty Fritza Solmitza w obozie Fuhlsbüttel. Nie udało się jednak udowodnić udziału Dusenschöna w tej zbrodni, a pozostałe jego czyny uległy przedawnieniu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie SA Kategoria:Ludzie urodzeni w Hamburgu Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Oficerowie Waffen-SS Kategoria:Personel Esterwegen Kategoria:Personel KL Sachsenhausen Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy osądzeni w Republice Federalnej Niemiec Kategoria:Zmarli w 1977