Werner Rosenthal|thumb Werner Heinrich Eduard Samuel Rosenthal (ur. 24 czerwca 1870 w Berlinie, zm. w kwietniu 1942 w Yercaud, Selam) – niemiecki lekarz, patolog, profesor nadzwyczajny higieny na Uniwersytecie w Getyndze.
Urodził się w 1870 roku jako jedyne dziecko Isidora Rosenthala (1836–1915) i Anny z domu Hoeber (1841–1924). Studiował na Uniwersytecie w Erlangen (1888–1890, 1891–1893), Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie (1890/1891) i Uniwersytecie w Kilonii (1891). W 1893 roku przedstawił na Uniwersytecie w Erlangen dysertację doktorską Thermoelektrische Untersuchungen über die Temperaturvertheilung im Fieber, na podstawie której przyznano mu tytuł doktora medycyny magna cum laude. W 1898 roku pracował jako pierwszy asystent w instytucie patologiczno-anatomicznym Uniwersytetu w Erlangen u Gustava Hausera. W 1899 roku podjął pracę w instytucie patologicznym Uniwersytetu w Strasburgu u Friedricha von Recklinghausena i instytucie farmakologicznym u Oswalda Schmiedeberga. W roku akademickim 1905/1906 był asystentem w instytucie bakteriologicznym w Hildersheim.