Stanisław Kuliński (ur. 15 października 1885 w Unisławiu, zm. 15 lipca 1938 w Wągrowcu) – ppłk, doktor, lekarz i uczestnik powstania wielkopolskiego.
Życiorys Był synem Józefa i Elżbiety Nagler. Miał trzech młodszych braci: Dionizego, Czesława i Franciszka. Dnia 17 kwietnia 1895 roku został zapisany do pierwszej klasy Królewskiego Gimnazjum im. Wilhelma w Krotoszynie. Następnie przeniósł się do Królewskiego Gimnazjum w Międzyrzeczu. Około Wielkanocy 1907 roku przystąpił do egzaminu dojrzałości. Po zdaniu matury, zapisał się 2 maja 1907 roku na Wydział Lekarski Schlesische Friedrich-Wilhelms-Universität zu Breslau. W latach 1907–1913 studiował medycynę, 10 października 1913 roku uzyskał tytuł doktora medycyny i chirurgii. Rok później ożenił się z Marią Nowicką (1888–1964), z którą miał jednego syna Olgierda (ur. 1910). W 1914 wcielony do armii cesarskiej (49 Pułk Grenadierów) na stanowisko lekarza. Był szefem sanitarnym III Dywizji Strzelców Wielkopolskich. W Wągrowcu założył Towarzystwo Byłych Żołnierzy.