Wiek dwudziesty”, Historia literatury światowej IX, Wydawnictwo SMS, Bochnia-Kraków 2008 (s.247-269) „Kim U-jin – prekursor ekspresjonizmu koreańskiego”, „Przegląd Orientalistyczny”, 3-4/2008 (s. 182-205) „The Role of Shinmyǒng in Traditional Korean Culture” [w]: Codes and Rituals of Emotions in Asian and African Cultures, (ed. by Nina Pawlak), Dom Wydawniczy ELIPSA, Warszawa 2009 (s. 205-228) „Cho Kyǒng-nan – liczy się estetyka” [w]: Jo Kyung-ran, Smak języka, Wydawnictwo Łyński Kamień, Warszawa 2009 (s. 251-262) „Tradycyjny taniec koreański salp’uri jako artystyczny wyraz tragicznego niespełnienia han” [w]: Świat Orientu – Orient w świecie, red. A. Bareja-Starzyńska, P. Balcerowicz, J. Rogala, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2010 (s. 207-217) „Recepcja twórczości Shakespeare’a w Korei – Romeo i Julia w reżyserii O T’ae-sǒka, „Przegląd Orientalistyczny” 3-4 / 2010 (s. 155-176) „Rola Hong Hae-sǒnga w narodzinach współczesnej reżyserii koreańskiej”, „Przegląd Orientalistyczny”, 3-4 / 2012 (s. 180-198) „Narodziny współczesnej dramaturgii koreańskiej”, „Przegląd Orientalistyczny”, 3-4 / 2013 (s. 195-214) „Pierwsze aktorki na scenie współczesnego teatru koreańskiego” [w]: Inishie manabi, atarashiki manabi / Literatura, język i kultura Japonii – Studia japonistyczne, red. R.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ewa Rynarzewska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.