thumb|240px|Brodaty mężczyzna z beretem, Narodowa Galeria Sztuki w Waszyngtonie, ok. 1630 thumb|240px|Portret młodego mężczyzny (Autoportret), ok. 1660-1665, Zamek Królewski na Wawelu Kraków thumb|240px|Chłopiec zapalający żagiew, ok. 1625, Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
Jan Lievens (ur. 24 października 1607 w Lejdzie, pochowany 8 czerwca 1674 w Amsterdamie) – holenderski malarz barokowy, przez współczesnych uważany za równego Rembrandtowi, obecnie zapomniany.
Uczył się u Pietera Lastmana w Amsterdamie, bardzo wcześnie rozpoczął samodzielną działalność. W młodości współpracował z Rembrandtem, którego był przyjacielem, naśladowcą i konkurentem. W latach 1632–1635 pracował w Anglii (w przeniesieniu się do Anglii pomógł mu Constantijn Huygens), gdzie namalował m.in. portret Thomasa Howarda, hrabiego Arundel. Przebywał później w Antwerpii i Hadze, w 1644 powrócił na stałe do Amsterdamu. Był dwukrotnie żonaty, jego pierwszą żoną była Susanne de Nole, a po jej śmierci Cornelia, siostra malarza Jana de Bray. Artysta prowadził rozrzutny styl życia, pomimo znacznej popularności i licznych zleceń stale miał długi.