Po wejściu w życie Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (wdrożonej do polskiego porządku prawnego w 2016 do ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, ) dodatkowo wprowadzona jest klasyfikacja: fundusze UCITS – polskie fundusze otwarte alternatywne fundusze inwestycyjne (AFI) – w Polsce: fundusze inwestycyjne zamknięte i specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte. Wyróżnić można również na świecie: fundusze tzw. statutowe, tj. będące spółką o zmiennym kapitale akcyjnym (np. amerykańskie mutual funds lub francuskie SICAV) lub tzw. typy umowne – tj. sytuacje, gdy fundusz jest wyodrębnioną masą majątkową (np. amerykańskie – Unit Investment Trusts, francuskie – FCP lub niemieckie – Investmentfonds).
Kryterium obszaru inwestycji Inny podział funduszy inwestycyjnych dotyczy obszaru inwestycji: przez pryzmat typu nabywanych papierów inwestycyjnych: rynek akcji rynek obligacji rynek pieniężny rynek nieruchomości z perspektywy lokalizacji emitentów: rynek krajowy rynki poszczególnych kontynentów rynek globalny z perspektywy cech emitentów: branżowe charakter etyczny emitentów