Gniadek był wybitnym specjalistą języka starofrancuskiego i języka prowansalskiego, a przez dłuższy czas jedynym znaczącym prowansalistą polskim. Zajmował się osobą i twórczością poety Frédérica Mistrala, noblisty, współtwórcy prowansalskiej szkoły literackiej. Mistralowi poświęcił m.in. swoją przedwojenną pracę magisterską (Le rythme du décasyllabe dans le Poème du Rhone de Frédéric Mistral), a także opracował i napisał wstęp do dzieła Mistrala Mirejo. Sielski poemat prowansalski (1964, wydanie Biblioteki Narodowej w przekładzie Czesława Jastrzębca-Kozłowskiego). W obszernym wstępie Gniadek przedstawił dzieje języka prowansalskiego i znaczenie poematu Mistrala, w tym jego wpływ na odrodzenie prowansalszczyzny, oczyszczenie z naleciałości i przywrócenie charakteru języka literackiego. Opracowanie Mirejo przyniosło Gniadkowi nagrodę Ministra Szkolnictwa Wyższego.
Z innych prac Gniadka należy wymienić wielokrotnie wznawianą Gramatykę języka francuskiego (pierwsze wydanie w 1961), będącą podręcznikiem zatwierdzonym do użytku szkolnego, a także inne dzieło z zakresu gramatyki Grammaire contrastive franco-polonaise (1979).