Pamięć o obozie Po okresie niemal zupełnego zapomnienia, w 1979 grupa młodych ludzi z okolic Gurs postanowiła upamiętnić 40. rocznicę otwarcia obozu. Inicjatywa ta wywołała żywe zainteresowanie we Francji, Niemczech i Hiszpanii i doprowadziła do organizacji konferencji, w której wzięło udział kilkuset byłych więźniów Gurs, a także uczestników francuskiego ruchu oporu i byłych więźniów hitlerowskich obozów. Wszyscy zebrani opracowali tzw. Apel z Gurs, w którym zaapelowali o pamięć o cierpieniach osadzonych w obozie i o umożliwienie każdemu człowiekowi życia na wolności, w godnych warunkach. Do dnia dzisiejszego teren byłego obozu jest areną uroczystości upamiętniających minione wydarzenia. Funkcjonuje również otwarta dla zwiedzających rekonstrukcja jednej z obozowych „wysepek”. Od 1957 organizacje żydowskie oraz niemiecka Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge opiekują się istniejącym cmentarzem zmarłych w obozie w Gurs. W 1985 wzniesiony został pomnik ofiar obozu. Louis Aragon poświęcił obozowi jeden ze swoich wierszy.