thumb|300px|Tablica upamiętniająca dzieci z Izieu na ścianie domu przy placu ich imienia w Paryżu
Dzieci z Izieu – grupa 44 żydowskich dzieci ukrywanych przez małżeństwo Mirona i Sabine Zlatin (również Żydów) w domu w miasteczku Izieu w departamencie Ain, które zostały na rozkaz Klausa Barbie wywiezione do Auschwitz-Birkenau i Tallinna. Spośród 51 zatrzymanych osób przeżyć udało się tylko Lei Feldblum – jednej z opiekunek i współprowadzących schronisko.
Inicjatorką powstania „domu dziecka” w celu ratowania żydowskich dzieci była Sabine Zlatin. Grupa dzieci pod jej opieką ukrywała się najpierw w miejscowości Palavas-Les-Flots, a od wiosny 1943 w Izieu. W urządzeniu domu pomagali działacze Organizacji Pomocy Dzieciom – żydowskiej organizacji powstałej w Rosji w 1912 oraz mer Izieu Pierre Wiltzer. Początkowo ta lokalizacja wydawała się bezpieczna; dopiero w lutym 1944 aresztowanie przez hitlerowców działaczy OSE w Chambéry skłoniło Zlatin do poszukiwania innego domu. Wyjechała ona do Montpellier szukać pomocy u księdza Prevosta, który już wcześniej pomagał w ratowaniu żydowskich dzieci.