Bandikot (Bandicota) – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 145–350 mm, długość ogona 75–280 mm, długość ucha 22–33 mm, długość tylnej stopy 27–60 mm; masa ciała 140–600 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1873 roku angielski zoolog John Edward Gray w artykule zatytułowanym Notatki o szczurach, z opisem kilku nowych gatunków z Panamy i Wysp Aru, opublikowanym w czasopiśmie „The Annals and magazine of natural history”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) bandikot indyjski (B. indica).
Etymologia Bandicota: zniekształcona nazwa pandi-kokku oznaczająca w telegu ‘świnio-szczura’. Rodzima nazwa bandikota odnosi się do jego zwyczaju chrząkania jak świnia podczas ataku lub podczas biegania w nocy. Gunomys: gounos ‘owocny, płodny’; μυς mus, μυος muos ‘mysz’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Arvicola bengalensis .