Jerzy Michał Gołaczyński (ur. 16 listopada 1935 w Warszawie) – polski polityk, działacz partyjny w okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, wicewojewoda i wojewoda jeleniogórskiego (1983–1986), poseł na Sejm PRL VIII i X kadencji (1980–1985, 1989–1991), ostatni I sekretarz KW PZPR w Jeleniej Górze.

Życiorys Ukończył w 1972 studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, uzyskując tytuł zawodowy magistra pedagogiki. W 1959 został zatrudniony Związku Młodzieży Wiejskiej, gdzie pełnił funkcję przewodniczącego Zarządu Powiatowego ZMW w Lubaniu. W okresie 1964–1973 był dyrektorem tamtejszego Międzyzakładowego Domu Kultury. W 1973 przeszedł do pracy w administracji państwowej, został kierownikiem wydziału prezydialnego i dyrektorem biura Powiatowej Rady Narodowej w Lubaniu, a także dyrektorem biura Wojewódzkiej Rady Narodowej w Jeleniej Górze. W okresie 1978–1981 był prezesem Wojewódzkiej Spółdzielni Mieszkaniowej w Jeleniej Górze. W 1981 został powołany na stanowisko wicewojewody jeleniogórskiego, a od 1983 do 1986 pełnił funkcję wojewody.