Obwód wilejski (biał. Вілейская вобласць, Вялейская вобласьць, ros. Вилейская область) – jednostka podziału administracyjnego w granicach Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, istniejąca formalnie w latach 1939–1944, de facto 1939–1941.
Historia Obwód utworzono 4 grudnia 1939 r. dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRRУказ Президиума Верховного Совета СССР от 4 декабря 1939 года об образовании Барановичской, Белостокской, Бресткой, Вилейской и Пинской областей в составе Белорусской ССР (Сборник законов СССР и указов Президиума Верховного Совета СССР. 1938 г. — июль 1956 г / под ред. к. ю. н. Мандельштам Ю. И. — Москва: Государственное издательство юридической литературы, 1956, s. 55) z części polskich terytoriów zajętych przez Armię Czerwoną po agresji na Polskę w toku kampanii wrześniowej. Po sfałszowanych wyborach, ziemie te przyłączono do BSRR i utworzono z nich obwód wilejski ze stolicą w Wilejce.
Początkowo obwód dzielił się na powiaty: oszmiański, brasławski, dziśnieński, mołodecki, postawski i święciański.