thumb|240px|grób prof. Wacława Odyńca na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Wacław Odyniec (ur. 17 lutego 1922 w Wilnie, zm. 9 kwietnia 1999 w Tczewie) – historyk polski, profesor Uniwersytetu Gdańskiego, popularyzator dziejów Polski i Pomorza.
Życiorys Pochodził z rodziny ziemiańsko-inteligenckiej. Wychowywał się w majątku babki Dorże w powiecie oszmiańskim. Do szkół uczęszczał początkowo w Oszmianie, następnie w Wilnie, gdzie w 1939 uzyskał małą maturę, a dwa lata później zdał egzamin dojrzałości. Lata okupacji spędzał w Wilnie; po zajęciu miasta przez Rosjan jego matka została wywieziona do Kazachstanu, skąd nie powróciła. Wacław Odyniec pomagał początkowo ojcu w gospodarowaniu na pozostałościach majątku, potem, by uniknąć wywózki na roboty do Rzeszy, pracował w majątkach Ostlandu. Przystąpił także do konspiracji, od lutego 1944 był żołnierzem oddziału partyzanckiego Armii Krajowej (8 Oszmiańskiej Brygada AK), uczestniczył w walkach o Wilno w 1944.