Pojawia się w niej element krytycznej oceny dzieł naukowych i treści w nich zawartych..
Publicystyka jest analizą i krytyką bieżących zjawisk życia społecznego, wyraża się w prasie i czasopismach. Stanowi zazwyczaj sprawozdanie z czyjejś twórczości lub jej analizę i ocenę. Opis rzeczywistych faktów jest w niej punktem wyjścia do oceny. Jest zbliżona do literatury pięknej stylem pisarskim – mniej lub bardziej subiektywnym – i brakiem aparatu naukowego.
Literatura piękna nie posługuje się metodą naukową, nie dąży też do poznania prawd ogólnych; na czoło w niej wysuwają się przedstawianie konkretnych form rzeczywistości i umiejętność posługiwania się pięknym językiem.
Rodzaje pracy naukowej Wyróżnia się prace naukowe:
w zależności od stopnia lub równomierności uwzględnienia różnych czynności poznawczych: prace badawcze, prace koncepcyjne, prace metodologiczne; ze względu na położenie innego akcentu na poszczególnych etapach wysiłku naukowego: prace analityczne i prace syntetyczne; ze względu na nierównomierność uwzględnienia istotnych składników metody naukowej: prace problemowe i prace przyczynkowe; ze względu na ich cel i metodę dojścia do niego: prace teoretyczne i prace doświadczalne; ze względu na sposób wykonania: prace indywidualne i prace zbiorowe.