Dalszym opracowanym wariantem był śmigłowiec dla 30 pasażerów Jak-24P, napędzany silnikami turbinowymi o większej mocy, z 1961 roku, ale nie został już zbudowany.
Dokładna liczba zbudowanych śmigłowców Jak-24 podawana jest rozbieżnie w publikacjach, lecz była ona niewielka. Z chwilą ulepszenia konstrukcji, potrzeba ciężkiego śmigłowca transportowego została już zaspokojona przez udany Mi-6 z napędem turbinowym. Podawana bywa liczba około 100 wyprodukowanych Jak-24, niektóre publikacje podają ok. 40 (48). Według nowszych źródeł, od 1956 do 1958 roku w zakładzie nr 272 w Leningradzie powstało tylko 35 śmigłowców seryjnych (odpowiednio rocznie 10, 15 i 10), po czym produkcja zakończyła się. Wojsko widziało celowość produkcji powiększonego wariantu Jak-24U w liczbie do 300 sztuk, lecz w tym okresie zakłady radzieckie były przeciążone innymi zadaniami. Rozważano umieszczenie jego produkcji licencyjnej w zakładach Avia w Czechosłowacji, ale stało się to nieaktualne, gdy władze radzieckie zrezygnowały z tego typu śmigłowca na korzyść Mi-6.