Dowódca odnotowywał działalność oddziału za lata 1947-51 w „Książce zbiorów i streszczeń”, która dostała się w ręce MBP jesienią 1951 r.
Pomimo daleko posuniętej konspiracji oddział w końcu zaczął jednak ponosić straty. 4 listopada 1948 r. w zasadzkę wpadł patrol, w czasie walki został ujęty Stanisław Pych. 26 stycznia 1948 r. w walce zginął Wacław Chojnowski, 12 czerwca 1949 r. zginęło trzech żołnierzy oddziału – Zygmunt Dąbkowski, Bolesław Kulesza i Kazimierz Ampulski. Urząd Bezpieczeństwa do rozbicia oddziału posłużył się podstępem. Sytuacja oddziału zmieniła się diametralnie, gdy został do niego wprowadzony agent MBP Edward Wasilewski ps. „Wichura” – żołnierz Armii Krajowej. Podając się za przedstawiciela „centrali” ograniczył działalność bojową oddziału zakazując działalności bojowej i dywersyjnej bez zgody dowództwa. Doprowadził do zantagonizowania jego członków, podsycając nastroje skierowane przeciwko „Wirowi”. W ramach operacji „Lancet”, której Wasilewski był istotnym elementem, doprowadzono - pod pozorem wyjazdu szkoleniowego - do odłączenia Kmiołka i Stanisława Kowalczyka od oddziału. Pierwszy został aresztowany w Katowicach (27 sierpnia 1951 r.), drugi zaś w Łodzi (15 września 1951 r.).