Zima na przełomie 1982 i 1983 roku rozpoczęła się dla Bułgara od 20. pozycji w świątecznych zawodach Pucharu Europy w Sankt Moritz. Turniej Czterech Skoczni zakończył na 71. miejscu. W zawodach niższej rangi trzykrotnie stawał na podium, w tym w Villach, Travniku i Szczyrbskim Jeziorze.
Pierwsze sukcesy i kolejne starty Sezon 1983/1984 był dla Brejczewa pierwszym, w którym wygrał konkurs rangi FIS. Uczynił to dwukrotnie – pierwszy raz 8 stycznia 1984 w Planicy, a dzień później w Villach. Oba konkursy były rozgrywane w ramach Turnieju Trzech Państw (Tarvisio, Planica, Villach), w którym Brejczew odniósł końcowe zwycięstwo. Kilka dni po sukcesie w TTP, osiągnął 13. miejsce w zawodach Pucharu Świata w Harrachovie. Zdobył więc tym samym swoje pierwsze punkty do klasyfikacji generalnej tegoż cyklu (zarazem po raz ostatni w tym sezonie).
W 1984 po raz pierwszy wystąpił na igrzyskach olimpijskich. 12 lutego zajął 19. miejsce na skoczni normalnej po skokach na 80,5 i 86 m. Jest to najlepszy wynik bułgarskich skoków narciarskich w historii igrzysk olimpijskich (stan po igrzyskach w 2014). W konkursie na dużym obiekcie zdobył 42. lokatę.