Przyroda ożywiona Sokolie prawie w całości porośnięte jest lasami bukowo-jodłowymi. Jedynie w zachodniej części, na stokach szczytu Sokolie (914 m), znajduje się kilka większych polan. Wśród buków, które na grzbiecie przyjmują najfantastyczniejsze formy, rosną również jawory i świerki, a trafiają się też rzadkie cisy. W podszyciu pojawia się jarząb mączny, porzeczka alpejska i wawrzynek wilczełyko. Niedostępne szczyty niektórych turni wieńczą reliktowe sosny, które w najwyższych położeniach zastępuje kosodrzewina.
W masywie rośnie wiele rzadkich i chronionych roślin zielnych. Na cieplejszych stanowiskach, głównie na wyżej położonych wychodniach skalnych, spotkamy szereg gatunków ciepłolubnych. Z kolei Cieśniawy, a zwłaszcza głębokie dolinki na północnych zboczach masywu, są lokalnymi ostojami chłodu. Ta lokalna inwersja klimatyczna powoduje, że spotkamy tu wiele gatunków roślin, typowych dla piętra kosodrzewiny, a nawet subalpejskiego, jak aster alpejski, dzwonek drobny, urdzik karpacki, pierwiosnek łyszczak, goryczka krótkołodygowa, tłustosz alpejski czy dębik ośmiopłatkowy. Warto też wspomnieć, że w wąwozie Obšívanka na wysokości ok. 680 m n.p.m.