Bolko (Bolesław) III (ur. między 1344 a 1348, zm. 13 czerwca 1410) – książę ziębicki w latach 1358–1410 (samodzielnie od 1360 roku) i gliwicki 1369–1373.
Bolko III był najstarszym synem księcia ziębickiego Mikołaja i Agnieszki z Lichtenburka. W chwili śmierci ojca był jeszcze małoletni i początkowo księstwem rządziła w jego zastępstwie matka. Samodzielną władzę w księstwie ziębickim objął w 1360 roku. Formalnym współwładcą był brat Henryk.
Młody książę ziębicki kontynuował politykę ojca Mikołaja i dziada Bolka II wysprzedając kolejne połacie tracącego na znaczeniu księstwa. W 1379 oddał za 4000 grzywien księciu oleśnickiemu Konradowi II Kąty Wrocławskie, zaś sześć lat później księciu cieszyńskiemu Przemysławowi Noszakowi Strzelin.
W 1369 roku poślubił Eufemię, córkę księcia bytomskiego Bolesława. Spowodowało to nowe kłopoty księcia, gdyż jako zabezpieczenie dla żony musiał oddać swoje ostatnie miasto Ziębice. Małżeństwo to umożliwiło Bolkowi przejęcie należnych księżnie bytomskiej Gliwic, które jednak w 1373 roku sprzedał księciu oleśnickiemu Konradowi II.
W 1368 roku po śmierci Bolka II Świdnickiego, jako najbliższy krewny wysunął pretensje do spadku po nim. Nie dysponował jednak środkami do wyegzekwowania dziedzictwa.