W drugiej połowie października 1942 Michalski ze Zwolińskim zostali przeniesieni do polskiego 307 dywizjon myśliwskiego nocnego „Lwowskich Puchaczy” w Exeter, wyposażonego w dwusilnikowe Beaufighter VI. Latając razem w załodze brali udział w nocnych lotach bojowych i operacyjnych z zadaniem przechwytywania wrogich bombowców. Na przełomie lat 1942 i 1943 dywizjon począł przezbrajać się na nowocześniejsze Mosquito II. Od maja 1943 dywizjon – w tym Michalski – wykonywał zadania bojowe nad Francją, a od sierpnia – nad Zatoką Biskajską. W listopadzie dywizjon przerzucono na szkockie lotnisko Drem, skąd załogi zwalczały samoloty Luftwaffe startujące z Norwegii.
19 stycznia 1944 Michalski i Zwoliński wraz z trzema innymi Mosquito wystartowali z zadaniem ataku na bazę Luftwaffe w Stavanger. W drodze do celu udało im się zestrzelić do morza Junkersa Ju W 34. Atak na zakotwiczone w fiordzie latające łodzie Bv 138 także zakończył się pomyślnie – lotnikom przyznano prawdopodobne zniszczenie;