W 1968 został skreślony z listy studentów. Po wznowieniu studiów w 1970 uzyskał absolutorium na Wydziale Prawa UW. Odrzucił propozycje współpracy z SB oraz uczestnictwa we frakcji moczarowców w PZPR. W 1968 przeszedł na rentę i wyłączył się z działań politycznych.
Po 1989 działał społecznie, m.in. pracując z młodzieżą. Wstąpił do Narodowego Towarzystwa Oświatowego. Był twórcą, a następnie opiekunem Młodzieżowego Korpusu Ochrony Środowiska w Warszawie. W lutym 1992 został zrehablitowany podczas procesu rehabilitacyjnego członków LND.
W wyborach parlamentarnych w 1997 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Bloku dla Polski w województwie bydgoskim. W wyborach samorządowych w 1998 bezskutecznie kandydował do rady powiatu warszawskiego z listy koalicji Ruch Patriotyczny Ojczyzna. W wyborach w 2002 bez powodzenia ubiegał się o mandat radnego warszawskiej dzielnicy Praga-Południe z listy lokalnego komitetu. W 2010 był uczestnikiem protestów przeciwko przeniesieniu krzyża sprzed Pałacu Prezydenckiego, który upamiętniał ofiary katastrofy smoleńskiej.