Wygrał bieg na 100 metrów na mistrzostwach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1977 w Xalapa-Enríquez, a także zwyciężył w sztafecie 4 × 100 metrów na igrzyskach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1978 w Medellín. W tym samym roku zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 100 metrów oraz brązowy medal w biegu na 100 metrów na igrzyskach Wspólnoty Narodów w Edmonton. Startował na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie w biegu na 100 metrów, ale odpadł w ćwierćfinale, a w 4 × 100 metrów w przedbiegach. Odpadł w półfinale biegu na 100 metrów na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1982 w Brisbane. Na igrzyskach olimpijskich w 1984 w Los Angeles odpadł w ćwierćfinale biegu na 100 metrów. Na wszystkich czterech igrzyskach olimpijskich, w których brał udział, był chorążym reprezentacji Trynidadu i Tobago podczas ceremonii otwarcia.
Był mistrzem Trynidadu i Tobago w biegu na 100 metrów w 1972, 1975, 1976, 1979 i 1980, a także w biegu na 200 metrów w 1976. W swojej ojczyźnie był uwieczniony na znaczkach pocztowych. Jego imię nosi stadion sportowy w Port-of-Spain.
Rekordy życiowe źródło: 100 m – 10,06 s. (1976) 200 m – 20,2 s.