Dnia 6 marca 1940 r. zawarł związek małżeński z Genowefą Bulińską, mieli syna Andrzeja ur. w 1941 r.

Od początku brał udział w działalności konspiracyjnej Szarych Szeregów. W ramach Okręgu Południe PD Chorągwi Warszawskiej Ul Wisła, był komendantem hufca. Okręg Południe Chorągwi Warszawskiej składał się z dwóch grup. Pierwsza składała się z trzech hufców, podłączona była do stałej pracy w organizacji małego sabotażu Wawer, druga grupa kierowana była przez phm Wiktora Mieczkowskiego pseud. Brzoza. Grupa ta składała się z paru drużyn na Powiślu oraz paru drużyn na Mokotowie. Zaskakująca była jej nazwa 'Szare Szeregi'. Komentarz do tej nazwy informował, że podczas gdy pierwsza grupa została odkomenderowana do organizacji "Wawer", druga prowadzi normalną, harcerską robotę.

Dnia 1 października 1941 został mianowany komendantem Okręgu Centrum CT. W czasie pełnienia tej funkcji położył znaczne zasługi przy organizowaniu szkolenia wojskowego dla podległych mu jednostek harcerskich. Sprawował również opiekę lekarską nad członkami Chorągwi. W dniu 17 grudnia 1943 r. został aresztowany przez nazistowskie oddziały niemieckie.

Został rozstrzelany 15 lutego 1944 r. w czasie egzekucji ulicznej pod murem domu nr 6 przy ul.