W zakładach doświadczalnych w Sinołęce i Brwinowie pracował nad doskonaleniem świń rasy puławskiej i w drodze uszlachetniającego krzyżowania, głównie z rasą wielką białą polską (i z niewielkim udziałem rasy berkshire), wytworzył nowe linie i rodziny, charakteryzujące się opóźnionym dojrzewaniem oraz większą wyrostowością, mięsnością i płodnością; w efekcie zanikająca w tym czasie populacja świń rasy puławskiej odzyskała znaczenie hodowlane i konsumpcyjne. Żebrowski wykazał większą użyteczność loch mieszańców do produkcji prosiąt, co wykorzystano w programie krzyżowania świń opracowanym w resorcie rolnictwa. Z kolei wyniki badań nad poziomem żywienia i doborem pasz wykazały ich związki z efektami końcowymi tuczu i doprowadziły do naniesienia korekt w normach żywienia tuczników mięsnych. Z osiągnięć hodowlanych Żebrowskiego wymienić należy wytworzenie krajowej świni miniaturowej na bazie ras wielkiej białej polskiej i polskiej białej zwisłouchej oraz ras wietnamskich.