Wiprecht II z Grójca, niem. Wiprecht von Groitzsch, zwany Starszym (ur. ok. 1050, zm. 22 maja 1124 w Pegau) – jako Wiprecht II hrabia Balsamgau, od 1070 hrabia Groitzsch (Grójca) i od 1123 jako Wiprecht I margrabia Marchii Miśnieńskiej i Marchii Łużyckiej.
Życiorys Wiprecht pochodził z rodu rycerskiego ze Starej Marchii. Po śmierci ojca Wiprechta I z Balsamgau, od 1060 wychowywał się na dworze margrabiego Marchii Północnej Lotara II Udo w Stade.
W 1070 Wiprecht wymienił swoje dziedziczne hrabstwo Balmsgau z Udo II na zamek Groitzsch w Osterlandzie. Początkowo nie był w stanie opanować swoich nowych posiadłości i wraz z orszakiem 100 konnych rycerzy udał się do Czech, gdzie został doradcą księcia Wratysława II. Wiprecht, ulubieniec cesarza Henryka IV, wspierał Wratysława w staraniach o koronę królewską. W 1080 wrócił na zamek Groitzsch. Około 1085 poślubił Judytę, córkę Wratysława II i jego trzeciej żony Świętosławy Swatawy. Jako posag otrzymał ziemię Nysan i okręg Budziszyna. W 1087 urodził się syn Wiprecht III.
Wiprecht z Grójca walczył w 1080 po stronie Henryka IV przeciw antykrólowi Rudolfowi Szwabskiemu, a w 1084 wraz z władcą Niemiec wyruszył do Włoch przeciw papieżowi Grzegorzowi VII.