Orlamünde na: z Orlamünde – wygasła 1476 (1486?), z Weimaru – wygasła 1373 (1372?). 1252/1265 – podział księstwa Anhaltu na: Aschersleben (wygasła 1315), Bernburg (wygasła 1468), Anhalt-Köthen. 1255 – Otto III margrabia Brandenburgii odziedziczył Górne Łużyce z Budziszynem i Zgorzelcem. 1258/1260 – rozgałęzienie margrabiów Brandenburgii na linie: ze Stendal (wygasła 1320), z Salzwedel (wygasła 1317). 1296 – podział Saksonii między synów Albrechta I na: księstwo Saksonii-Lauenburga (linia wygasła 1689), księstwo Saksonii-Wittenbergi (linia wygasła 1422). 1302/1304 – margrabia Brandenburgii Herman odziedziczył Dolne Łużyce. 1307 – Albrecht I z Anhaltu-Köthen odziedziczył Zerbst/Anhalt (odtąd Anhalt-Köthen-Zerbst). 1315 – po wygaśnięciu linii na Aschersleben, jej ziemie włączono do ziem arcybiskupstwa Halberstadt (arcybiskupem był wtedy Albrecht z Anhaltu-Bernburg). 1320 – wygasła linia brandenburska Askańczyków; Brandenburgia po kilku latach przeszła pod władanie Wittelsbachów. 1346 – hrabiowie Orlamünde utracili ziemie w Turyngii wokół Weimaru. 1356 – książę Saksonii Rudolf II, na mocy „Złotej Bulli” został jednym z siedmiu elektorów Rzeszy. 1422 – wygasła linia książąt Saksonii; ziemie zostały przekazane Wettynom. 1468 – wygasła (starsza) linia książąt Anhaltu-Bernburg;