Preludium i fuga B-dur nr 21 (BWV 866) – utwór z pierwszego tomu „Das Wohltemperierte Klavier” Johanna Sebastiana Bacha złożony z dwóch różnych części: wirtuozyjnego preludium i żartobliwej fugi trzygłosowej.
Preludium W pierwszej części preludium występuje powtarzana trzydziestodwójkowa figura przeplatana dynamicznymi gamami. Potem następuje coda składająca się z akordów zmniejszonych (zbudowanych z małych tercji) – molowych tonik i dominant z obniżoną kwintą i dodaną sekstą. Akordy są przeplatane pasażami i gamami. W końcowej części cody powracają początkowe figury trzydziestodwójkowe. Pojawiają się w oktawie wielkiej, a potem w diminuendzie szybko przechodzą przez oktawę małą i razkreślną, przebywają prawie całą oktawę dwukreślną i w końcu następuje tonika, która kończy cały utwór. W niektórych wydaniach po ostatnim B dwukreślnym następuje zdwojone B w basie.
Fuga Temat rozpoczyna się dominantą – F. Na początku są ósemki układające się w figurę przypominającą rzut melodyczny z ósmej inwencji dwugłosowej. Po nich następuje po dwakroć powtórzona melodia złożona z szesnastek.