mały|Schematyczna mapa tektoniczna Europy. Kraton wschodnioeuropejski oznaczony kolorami czerwonym, pomarańczowym i częściowo różowym (częścią kratonu są swekonorwegidy, ale nie podłoże Danii). Przebieg głównych aulakogenów odpowiada dawnym granicom Fennoskandii, Sarmacji i Wołgo-Uralii Kraton wschodnioeuropejski – wielki (jeden z największych na świecie) kraton współtworzący obecnie płytę eurazjatycką i kontynent Eurazji, wcześniej stanowiący główną część paleokontynentu Baltiki.
Granice Na zachodzie granicę kratonu wschodnioeuropejskiego wyznacza strefa szwu transeuropejskiego (TESZ), której elementami są strefa Teisseyre’a–Tornquista i jej przedłużenie ku północo-zachodowi, strefa Sorgenfreia–Tornquista. Na wschodzie pasmo Uralu oddziela kraton wschodnioeuropejski od kratonu syberyjskiego.
Powstanie Kraton wschodnioeuropejski powstał w paleoproterozoiku przez połączenie się trzech mniejszych kratonów: Fennoskandii na północnym zachodzie, kratonu sarmackiego (Sarmacji) na południu i kratonu wołgo-uralskiego na wschodzie.