superciliaris).
Zasięg występowania Czakalaka rdzawa występuje w południowej Wenezueli, Gujanie, Surinamie, Gujanie Francuskiej oraz północnej Brazylii – na północ od Amazonki.
Morfologia Długość ciała około 53 cm. Brak dymorfizmu płciowego w ubarwieniu, ale samce są większe od samic. Długi ogon i zmienne ubarwienie. Wierzch najczęściej brązowy, spód jaśniejszy, z plamkowaną piersią. Ogon ciemnobrązowy z kasztanowatymi skrajnymi sterówkami. Głowa oraz szyja brązowe lub szarawe, zależnie od podgatunku. Naga skóra na gardle czerwona, wokół oczu szara.
Środowisko Występuje głównie na nizinach, na obrzeżach lasów i na terenach zadrzewionych.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje czakalakę rdzawą za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku; jak wyżej wspomniano, nadal jednak traktuje czakalakę małą jako jej podgatunek. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako dość rzadki (uncommon). BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za spadkowy ze względu na postępujące wylesianie w obrębie zasięgu występowania gatunku.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Czubacze Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1766 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza