Z jego inicjatywy powstały też organizacje społeczne niosące pomoc potrzebującym (Duszpasterstwo Osób Niewidomych, Ruch Wiara-Światło „Muminki” – dla Podkarpacia), a także zainicjował szereg działań na rzecz niesienia pomocy dzieciom z domów dziecka, pogotowia opiekuńczego i ośrodka szkolno-wychowawczego, rodzinom wielodzietnym, ludziom starszym z domów spokojnej starości. Uczestniczył też w działalności Braci Albertynów.
Od 1985 roku był dyrektorem Caritas Archidiecezji Przemyskiej. W tym czasie założył świetlice dla dzieci, Stacje Opieki Pielęgnacyjnej i Medycznej, a także pracował z dziećmi i młodzieżą uzależnioną od narkotyków w Stowarzyszeniu Pomocy Dzieciom „Familia”, pomagał Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej i Zarządowi Miasta. Zajmował się także doposażaniem szpitali w Przemyślu (wyposażenie medyczne dla oddział urologii Szpitala Wojewódzkiego), Szpitala Psychiatrycznego w Żurawicy i Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla dzieci głuchoniemych i niedosłyszących. Stale współpracował z Polskim Związkiem Emerytów, Rencistów i Inwalidów, Polskim Stowarzyszeniem Diabetyków, Polskim Towarzystwem Walki z Kalectwem i z organizacją Harcerstwa Polskiego. Zainicjował powstanie szkolnych kół „Caritas”, Kół Towarzystwa Pomocy im. św.