W strukturze Tymczasowej Komisji Rządzącej 12 października 1920 Naczelny dowódca Wojsk Litwy Środkowej gen. Lucjan Żeligowski powołał członków TKR na stanowisko dyrektorów departamentów. Komisja składała się z 11 departamentów i prezesa, który jednocześnie był dyrektorem Departamentu Spraw Wewnętrznych (Witold Abramowicz, a później Stefan Mokrzecki i Aleksander Meysztowicz). Do kompetencji prezesa TKR należało reprezentowanie TKR na zewnątrz, zwoływanie i przewodniczenie posiedzeniom oraz kierowanie biurem prezydialnym i wydziałem ustawodawczo-prawnym. Zastępcą prezesa był wiceprezes, który zastępował prezesa we wszystkich czynnościach związanych z funkcjonowaniem TKR. Dyrektorem Departamentu Pracy i Opieki Społecznej był Mieczysław Engiel.
Przy TKR powstały dwa urzędy pomocnicze: Gabinet Prezesa TKR z dyrektorem gabinetu na czele (zajmował się sprawami etatowych urzędników) Biuro Prezydialne (wykonywało specjalne polecenia prezesa TKR)
Do kompetencji TKR należało: cała władza ustawodawcza nadzór nad administracją kraju sporządzanie preliminarzy wydatków i dochodów mianowanie i odwoływanie urzędników 3 i 4 klasy wydawanie rozporządzeń i dekretów wykonawczych
Obrady TKR odbywały się 2 razy w tygodniu z możliwością zwołanie posiedzeń nadzwyczajnych.