Krążowniki typu Fargo – typ amerykańskich lekkich krążowników budowanych pod koniec II wojny światowej. Do służby weszły dwie jednostki tego typu "Fargo" (CL-106) i "Huntington" (CL-107) z planowanych trzynastu. Krążowniki typu Fargo wywodziły się od krążowników typu Cleveland. Doświadczenia zdobyte w toku działań bojowych pozwoliły amerykańskiej marynarce na sformułowanie nowych wytycznych dotyczących projektowania i budowy nowych okrętów, które lepiej od swoich poprzedników spełniałyby swoje zadania.
Geneza thumb|left|USS "Huntington" w Neapolu w 1948 1 sierpnia 1942 roku Biuro Konstrukcyjne Marynarki przedstawiło głównodowodzącemu marynarki admirałowi Kingowi szkic modyfikacji krążowników typu Cleveland mających zwiększyć ich zdolności bojowe. Głównymi celami przewidzianych zmian miało być zwiększenie stateczności okrętów, rozszerzenie pól ostrzału broni przeciwlotniczej, poprawienie efektywności dowodzenia oraz nadanie kadłubowi większej odporności na uszkodzenia poniżej linii zanurzenia krążowników. 20 sierpnia 1942 roku Rada Główna US Navy zgodziła się na te modyfikacje, formułując na ich podstawie charakterystykę nowych krążowników.