Penelopa andyjska (Penelope montagnii) – gatunek dużego ptaka z rodziny czubaczy (Cracidae), zamieszkujący Amerykę Południową. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Wyróżniono pięć podgatunków Penelope montagnii: P. montagnii montagnii (Bonaparte, 1856) – północna i środkowa Kolumbia, północno-zachodnia Wenezuela. P. montagnii atrogularis Hellmayr & Conover, 1932 – południowo-zachodnia Kolumbia, zachodni Ekwador. P. montagnii brooki C. Chubb, 1917 – południowa Kolumbia, wschodni Ekwador. P. montagnii plumosa Berlepsch & Stolzmann, 1902 – środkowe Peru. P. montagnii sclateri G.R. Gray, 1860 – środkowa Boliwia.
Morfologia Długość ciała 51–61 cm. Masa ciała 818–840 g (podgatunek plumosa).
Dość krótki ogon i słabo widoczna czerwona naga skóra na podbródku. Upierzenie ogólnie ciemnobrązowe, tylko głowa i pierś szare, z delikatnym białym rysunkiem.
Zasięg, środowisko Ameryka Południowa; wzdłuż łańcucha Andów, w wysokogórskich lasach od północno-zachodniej Wenezueli do środkowej Boliwii. Informacje, jakoby miał także występować w skrajnie północnej Argentynie, okazały się błędne; dwa okazy, na których opierano to stwierdzenie, okazały się penelopami czerwonolicymi (Penelope dabbenei).