Wielu członków ruchu na rzecz suwerenności prowincji, w tym prasa, krytykowało ją za przyjęcie nagrody od kanadyjskiego rządu.
Śmierć W 1990 roku Parizeau zmarła na raka w Outremont w Quebecu, pozostawiając męża Jacques'a i dwójkę dzieci - prawniczkę Isabelle i lekarza Bernarda. Nazwano na jej cześć szkołę podstawową w Montrealu oraz bibliotekę w Saint-Esprit.
Przypisy
Bibliografia Voyage en Pologne, 1962 Les solitudes humaines, 1962 Fuir, 1963 Survivre, 1964 Une Québécoise en Europe "rouge", 1965 Rue Sherbrooke ouest, 1967 L'adolescent et la société, 1972 Ces jeunes qui nous font peur, 1974 Les militants, 1974 L'envers de l'enfance, 1976 Le placement familial de l'enfance, 1976 Le traitement de la criminalité au Canada, 1977 Les condamnés à des sentences intermittentes et les modes d'application de cette mesure judiciaire, 1977 Protection de l'enfant : échec?, 1979 Les Lilas fleurissent à Varsovie, 1981 Recherche sur le rapport présentenciel, 1981 Rapport présentenciel et politiques criminelles, 1981 La Charge des sangliers, 1982 Côte-des-Neiges, 1983 Ils se sont connus à Lwow, 1985 L'Amour de Jeanne, 1986 Blizzard sur Québec, 1987 Nata et le professeur, 1987 Mais comment tuer le dogme?, 1989 Un Été, un enfant, 1990 Une Femme, 1991