92 wersja elektroniczna John-Paul Himka, Collaboration and or Resistance: The OUN and UPA during the War, s.1 wersja elektroniczna
Władysław Filar, Wydarzenia wołyńskie 1939–1944, wydawnictwo Adam Marszałek, 2008, s.82 W pierwszym okresie istnienia (1929–1933) OUN była partią nacjonalistyczno-integralną - w schemacie Pomiana należy umieścić ją na polu prawicy autorytarnej. Pozostając na swej "bazowej", nacjonalistyczno-integralnej trajektorii rozwoju, w latach 1933–1941 ewoluowała od prawicy autorytarnej do prawicy faszystowskiej. (...) W latach 1944–1945 OUN świadomie odeszła od faszyzmu (pierwsze symptomy tego procesu wystąpiły już w 1943 roku) i w okresie 1945–1991 znów należała do obozu prawicy autorytarnej. Tomasz Stryjek, Ukraina przed końcem Historii..., s. 336 W trakcie zjazdu postanowiono ostatecznie odejść od programu integralnego nacjonalizmu i zapoczątkować zwrot w kierunku demokracji. (…) Jeszcze przed zjazdem o uwagi do proponowanych zmian programowych poproszono Dmytro Doncowa, jednak nie uwzględniono jego krytycznych opinii. Grzegorz Motyka, Ukraińska partyzantka 1942–1960, Warszawa 2006, Wyd. Instytut Studiów Politycznych PAN, Oficyna Wydawnicza RYTM, (ISP PAN), (RYTM), . s.