Urosz I, zw. Nijakim, srb. Стефан Урош V Нејаки (ur. 1336, zm. 2 lub 4 grudnia 1371) – król Serbii jako Stefan Urosz V jako koregent wraz ze swym ojcem Stefanem Uroszem IV Duszanem w 1346–1355, w 1355–1371 samodzielny car; święty prawosławny.

Życiorys

Urosz I był jedynym synem Stefana Urosza IV Duszana i Heleny, siostry cara Bułgarii Iwana Aleksandra. Został koronowany na króla, jako w pełni uprawniony do sprawowania koregencji wraz z Duszanem, który został carem Serbii w 1346. Mimo że w okresie swej sukcesji przyszły władca był już w pełni dojrzały, jeszcze w czasie samodzielnych rządów pozostawał on pod ciągłym wpływem dostojników dworskich (zwłaszcza Rady Carskiej), a w szczególności swojej matki.

Nieudolnie próbował podtrzymywać wielkie imperium stworzone przez jego ojca. Urosz I nie mógł odeprzeć wzmożonych ataków nieprzyjaciół, zagrażających mu ze wszystkich stron kraju. Także zwalczanie coraz to ostrzej zarysowującej się emancypacji politycznej serbskiej szlachty nie mieściło się w jego możliwościach militarnych, ponieważ armia była uzależniona od decyzji Rady Carskiej. W krótkim czasie Carstwo Serbskie Duszana przekształciło się w konfederację niewielkiej ilości księstw, której jedynie część potwierdzała jego panowanie wyłącznie nominalnie.