thumb|arcyksiążę Ludwik Józef Habsburg-Lotaryński Pułk Haubic Polowych Nr 1 ( – oddział artylerii polowej cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia W 1854 został sformowany 2 Pułk Artylerii Polowej. 1 maja 1885 oddział został przemianowany na Pułk Artylerii Korpuśnej Nr 10 (niem. Korpsartillerieregiment Nr 10).
W 1914 pułk stacjonował w garnizonie Kraków, w koszarach artylerii przy ul. Rakowickiej. Wchodził w skład 12 Dywizji Piechoty, a pod względem wyszkolenia podlegał komendantowi 1 Brygady Artylerii Polowej. Skład narodowościowy pułku w czerwcu 1914: Polaków – 44%, Czechów – 29% i Niemców – 27%.
Święto pułku obchodzono 4 czerwca w rocznicę bitwy pod Magentą stoczonej w 1859.
Każda z czterech baterii pułku była uzbrojona w sześć przestarzałych haubic M99, które od 1914 wymieniano na nowoczesne 10 cm Feldhaubitze M.14.
W grudniu 1915 oddział został przemianowany na Pułk Haubic Polowych Nr 12. Równocześnie dotychczasowy Pułk Haubic Polowych Nr 12 został przemianowany na Pułk Haubic Polowych Nr 16.
W 1918 Pułk Haubic Polowych Nr 12 został przemianowany na Pułk Artylerii Polowej Nr 112.