Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Łodzi – nieistniejąca parafia Kościoła Polskokatolickiego w RP, niegdyś położona w dekanacie warszawsko-łódzkim diecezji warszawskiej.

Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Łodzi została zorganizowana przed II wojną światową jako placówka Polskiego Kościoła Starokatolickiego, przejmując 10 listopada 1945 świątynię po parafii Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w dzierżawę. Świątynia tej już byłej parafii, adaptowana z domu modlitwy braci morawskich (herrnhutów) od kilkunastu lat stoi opuszczona. 6 września 1948 parafia przeszła pod jurysdykcję Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego (ob. Kościół Polskokatolicki), następnie 14 listopada 1948 konsekracji kościoła dokonał bp Józef Padewski. W 1959 proboszczem parafii został ks. Zygmunt Gnyp.

1 października 1990 ewangelicy wymówili dzierżawę, a parafię przeniesiono na ul. Zachodnią 16 do przydzielonego przez miasto lokalu. W 2000 ze względu na brak godziwego obiektu i środków na utrzymanie parafia została zlikwidowana, wierni natomiast zostali przydzieleni do parafii Świętej Rodziny przy ul. Limanowskiego.