W późnym dewonie Gondwana zaczęła dryfować na północ. Na południe od terranów huńskich powstała strefa subdukcji, w której zaczęła być niszczona skorupa oceaniczna Paleotetydy. W karbonie zachodnia część Paleotetydy uległa całkowitemu zamknięciu wskutek kolizji europejskiego terranu huńskiego z Eurameryką.
W późnym permie od kontynentu Gondwany (wchodzącej wówczas w skład Pangei) oderwał się jego północny pas, który utworzył mikrokontynent Kimmerii i podryfował na północ. W miarę jego wędrówki Paleotetyda ulegała stopniowemu zamknięciu, zaś na południe od niego powstawał nowy ocean – Tetyda. W późnym triasie z Paleotetydy pozostał tylko wąski pas wód. Proces subdukcji skorupy Paleotetydy pod płytę kimmeryjską został zakończony we wczesnej jurze całkowitym pochłonięciem skorupy oceanicznej.
Dziś jedyną prawdopodobną pozostałością Paleotetydy jest skorupa południowej części dna Morza Czarnego. Leżąca na południe od niej płyta anatolijska jest prawdopodobnie pozostałością Kimmerii. Zobacz też cykl superkontynentalny
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Paleooceany