Trójjedyne Królestwo Chorwacji, Slawonii i Dalmacji — część 2

Jednak już po krótkim czasie władze w Wiedniu zadecydowały o utworzeniu odrębnego Królestwa Dalmacji, które stało się krajem koronnym Cesarstwa Austrii.

Ustrój Reprezentantem władz centralnych w Królestwie był ban Królestwa Dalmacji, Chorwacji i Slawonii. Królestwo Chorwacji-Slawonii posiadało własny parlament (Sabor) obradujący w języku chorwackim, pełną autonomię w sprawach oświaty, religii, administracji i sądownictwa. Królestwo posiadało własną armię, podlegającą jednak władzom w Peszcie.

Ludność Według spisu z 1911 roku w Chorwacji-Slawonii mieszkało 2.621.954 osób:

Chorwaci: 1.638.354 (62,5%) Serbowie: 644.955 (24,5%) Niemcy: 133.418 Węgrzy: 105.047 Słowacy: 20.884 pozostali

Najwięcej Niemców i Węgrów mieszkało w komitatach Virovitica i Sremskim.

73% deklarowało się jako katolicy, a 24% jako prawosławni

Podział administracyjny mały|lewo|300px|Komitaty chorwacko-slawońskie thumb|lewo|300px|Rzeźba na budynku w Zagrzebiu, symbolizująca Królestwo Chorwacji, Slawonii i Dalmacji Królestwo Chorwacji i Slawonii dzieliło się na osiem komitatów (županija);