Związek Karaimów Polskich (karaim. Birligi Esaw Karajłarnyn) – organizacja społeczno-kulturalna grupy etnicznej Karaimów.
Geneza Początki karaimskich organizacji społeczno-kulturalnych na ziemiach Rzeczypospolitej sięgają okresu dwudziestolecia międzywojennego. Powstało wówczas Wileńskie Stowarzyszenie Karaimów, działające w oparciu o statut zatwierdzony 20 kwietnia 1921 przez Departament Spraw Wewnętrznych tzw. Litwy Środkowej. Walne zgromadzenie organizacyjne odbyło się w Wilnie 30 kwietnia 1921. Prezesem zarządu wybrany został Emil Kobecki. Działalność młodzieży karaimskiej skupiona była w Sekcji Kulturalno-Oświatowej, której prezesem był początkowo Ananiasz Rojecki, a następnie (od 1924) Ananiasz Zajączkowski. Stowarzyszenie działało do 1939, a jego siedziba mieściła się w Wilnie przy ulicy Grodzkiej 6. Innymi karaimskimi organizacjami społecznymi działającymi nie tylko w Wilnie było Towarzystwo Miłośników Historii i Literatury Karaimskiej, Koła Pań Karaimskich oraz Koła Młodych Karaimów.