5 Dywizjon Żandarmerii (5 dżand) – oddział żandarmerii Wojska Polskiego.
Historia dywizjonu 5 dywizjon żandarmerii wraz z podporządkowanymi pododdziałami stacjonował na terenie Okręgu Korpusu Nr V (dowództwo dyonu w Krakowie oraz plutony Kraków I, Kraków II, Wadowice, Nowy Sącz, Tarnów, Katowice i Biała-Bielsko). Dowódca dywizjonu pełnił równocześnie funkcję szefa żandarmerii w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie.
Na początku 1924 służbę czynną w dywizjonie pełniło 16 oficerów żandarmerii i jeden porucznik administracji na stanowisku oficera kasowego. Dywizjon był oddziałem macierzystym dla dwóch oficerów zawodowych (mjr. żand. Zygmunta Manowardy i kpt. żand. Kazimierza Chodkiewicza) oraz dwóch oficerów rezerwy: płk. Władysława Polaszka i por. Ignacego Musiałkowskiego. Pułkownik Polaszek do 1918 pełnił służbę w Korpusie Żandarmerii dla Bośni i Hercegowiny. Był odznaczony m.in. Krzyżem Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami.