thumb|250px|Hotel Polonia w Poznaniu thumb|250px|Cmentarz Górczyński w Poznaniu – kaplica Kazimierz Ruciński-NagórnyPrzydomek Nagórny przywrócony został rodzinie, na mocy postanowienia Sądu Grodzkiego w Poznaniu, w roku 1929. (ur. 21 grudnia 1873 w Poznaniu, zm. w lutym 1945 w Bergen-Belsen) – polski architekt.
Życiorys Pochodził z rodziny wielce zasłużonej dla rozwoju Poznania i Wielkopolski. Jego ojcem był Kalikst, urzędnik Towarzystwa Ubezpieczeniowego „Vesta” oraz urzędnik konsystorski Archidiecezji Poznańskiej, matką Anna Otto-Trąmpczyńska. Spośród rodzeństwa jednym z braci był inż. Stanisław Ruciński-Nagórny, który w latach 1926-1935 pełnił funkcję prezesa Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Poznaniu, ks. Franciszek Ksawery Ruciński-Nagórny prałat - infułat - dziekan kapituły metropolitalnej poznańskiej, Stefan Ruciński-Nagórny dyrektor Banku Agrarnego SA w Poznaniu.
Uczęszczał do Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu. Maturę zdał w roku 1896 w Krakowie. Następnie studiował architekturę na politechnikach w Charlottenburgu, Monachium i Wiedniu. W roku 1902 uzyskał dyplom architekta. Po odbyciu praktyki zawodowej powrócił w 1903 do Poznania i rozpoczął samodzielna działalność. W roku 1909 ożenił się z Zofią Cecylią Müller.