W roku 1402 Kapituła Przemyska sprzedaje sołtystwo we wsi Pnikut Maciejowi, synowi krawca z Kazimierza. Dnia 29 października 1408 roku Władysław Jagiełło uwalnia mieszkańców osiedlających się we wsi Pnikut i od wszelkich danin i ciężarów. Pnikut wraca do Kapituły Przemyskiej w dniu 14 kwietnia 1417 roku, kupiony od "wdowy po Piotrze Fus za 212 grzywien ważnych". Dnia 14 czerwca 1462 r. następuje rozgraniczenie wsi Pnikut, Buchowice i Bolanowice.
Są w Pnikucie miejsca historycznie ważne, nie tylko dla samej wsi. To tutaj miała miejsce regularna bitwa, gdy w 1672 roku podczas kolejnej wyprawy Mohamed IV w sojuszu z Tatarami i Kozakami napadł na wschodnie rubieże Polski w tym ziemię przemyską. Dnia 8 października wspomnianego roku, obciążone łupami i jeńcami trzy ordy tatarskie zostały rozbite przez ochotników z Przemyśla oraz mieszkańców Pnikuta, dowodzonych przez ks. Krystyna Szykowskiego, gwardiana o.o. Reformatów Przemyskich. Po bitwie miejsce pochówku walecznych obrońców nazwane zostało Kalwaryjką i do dzisiaj mieszkańcy zapalają tam znicze w Święto Zmarłych.