Wysiedlony razem z rodziną 20 maja 1947 w ramach akcji „Wisła” osiedlony w Szprotawie na Dolnym Śląsku.
Na nowym miejscu zamieszkania ks. Hajdukiewicz rozpoczął pracę duszpasterską jako wikariusz miejscowej parafii obrządku łacińskiego. Prowadził też katechezę w szkole podstawowej w Szprotawie. Sporadycznie (kilka razy w roku) odprawiał nabożeństwa greckokatolickie zarówno w Szprotawie, jak w okolicznych miejscowościach. Po odnowieniu nabożeństw w obrządku wschodnim był długoletnim duszpasterzem w Legnicy (1957–1974), Szprotawie (1961–1974) i kilku innych pobliskich miejscowościach. Za swą pracę i postawę 11 czerwca 1965 odznaczony został przez papieża Pawła VI honorowym tytułem papieskiego szambelana.
Zmarł w szpitalu w Szprotawie, został pochowany na miejscowym cmentarzu. Żona ks. Hajdukiewicza zmarła w 1997.
Bibliografia С. Дзюбина, І стверди діло рук наших. Спогади, Warszawa 1995. Спомини про життя та душпастирську працю отця шамбеляна Володимира Гайдукевича та його родину, упор. О. Гайдукевич, Горлиці 2005. Е.