Murowanie oznacza wznoszenie budowli poprzez stawianie murów (ścian) kamiennych lub ceglanych, gdzie czynnikiem wiążącym te materiały jest zaprawa murarska (przygotowywana współcześnie na bazie piasku, wapna i cementu, a w przeszłości na bazie innych substancji np. białek jaj kurzych). W staropolszczyźnie wyrazy „mularz” i murarz” występowały zamiennie. Obie formy pochodzą od słowa „mur”, które zostało stosunkowo późno przejęte przez Słowian z języka niemieckiego. W okresie międzywojennym wyraz „mularz” został stopniowo wyparty z języka polskiego przez dominującą współcześnie formę „murarz”. Obecnie, stara forma „mularz” dla określenia zawodu murarza została praktycznie całkowicie porzucona i nie znajdziemy już jej w potocznym języku; jej ślady przetrwały jedynie w znaczeniu związanym z masonerią. Dwie różniące się formy słowa „murarz” są cechą charakterystyczną wyłącznie dla języka polskiego, w pozostałych językach słowiańskich i zachodnioeuropejskich taki podział nie występuje. I tak np. w języku angielskim słowo „mason” oznacza zarówno murarza, jak i członka masonerii;