Studium Polski Podziemnej – polska instytucja o charakterze archiwalno-naukowym na uchodźstwie. Powstała w wyniku II wojny światowej, powołana w Londynie przez byłych żołnierzy Armii Krajowej w 1947.
Od 1948 siedziba mieści się w dzielnicy Ealing, w zachodnim Londynie przy Leopold Road 11. Wśród założycieli znaleźli się m.in.: Tadeusz Bór-Komorowski, Kazimierz Iranek-Osmecki, Stanisław Juszczakiewicz, Tadeusz Pełczyński i Wanda Pełczyńska. W 1988 Studium połączyło się z londyńskim Instytutem Polskim i Muzeum im gen. Sikorskiego (IPMS), zachowując autonomię działania. Zasoby archiwalne SPP stanowią podstawę dla badań nad Polskim Państwem Podziemnym w latach II wojny światowej. Poza wytworzonymi w Sztabie Naczelnego Wodza i Rządzie RP dokumentami normatywnymi w zasobie archiwalnym znajduje się zestaw kolekcji osobowych, który powstał ze spuścizny po wybitnych oficerach Armii Krajowej i politykach Państwa Podziemnego.