Jego śmierć oznaczała koniec Bułgarii. Synowie Iwana Władysława byli młodzi i niedoświadczeni i nawet najwytrwalsi wodzowie bułgarscy zwątpili w celowość dalszego oporu. Na wieść o śmierci cara cesarz opuścił Konstantynopol. Kiedy przemierzał półwysep, jego starzy przeciwnicy składali przed nim broń. W Adrianopolu spotkał syna i brata Krakry, którzy przynieśli mu wiadomość, że wielki generał poddaje cesarzowi niezdobytą dotąd twierdzę Pernik. Bazyli przyjął ich uprzejmie i obdarował wysokimi godnościami. Do Mosynopolis przybyli legaci z Bitoli, Morowizdu i LiplyanuBitolę Kedren nazywa tu Pelagonią od prowincji, której jest stolicą. Morobisdus i Lipenius leżą w pobliżu oddając cesarzowi klucze do tych miast. W Serres spotkał się z cesarzem Krakra wraz z dowódcami 35 zamków, które mu podlegały. Poprzedził go Dragomusz, dowódca Strumicy. Kiedy zbliżył się do Strumicy stanęło przed nim poselstwo, wysłane przez carową wdowę Marię w celu uzgodnienia warunków kapitulacji stolicy kraju.

Opinie potomnych